Het zingt weer rond. Allerlei mensen met allerlei belangen roepen weer dat er robots bij moeten. Zonder robots dit, zonder robots dat. We halen het niet en zonder robots gaan we ten onder. Ik kijk het met lede ogen aan.
Een tijd geleden ben ik gevraagd om de softwarekant in te richten van een verspaner die het licht uit wilde doen. Ik ging duchtig aan de slag en ik denk dat ik daar een best goed concept voor heb ontwikkeld. Het zag er tenminste uit als een goed concept, zo in het donker. Maar toen het licht aan ging, nam ik afstand en ben ik die fabriek in het grotere geheel gaan plaatsen: in de markt. En toen schrok ik, want mijn conclusie was dat meer automatiseren niet automatisch meer beter is.
Want wegen de kosten wel op tegen wat het brengt? En wat als de markt een tijdje tegenzit?
Het systeemdenken dat ik wel vaker predik, geldt ook hier. Want het gaat niet om een lokale optimalisatie, we moeten globaal kijken. De ultieme technische oplossing is niet per se de beste oplossing in het geheel. Die robot moet een bijdrage leveren. Een nieuwe technologie kan natuurlijk nieuwe mogelijkheden bieden, maar lost niet zomaar al je problemen op.
En precies zoals die robot een probleem op moet lossen voor de gebruiker, moet die robot ook een probleem oplossen voor de bank en de robotverkoper. Zij hebben er belang bij om er een noodzaak van te maken. Je wilt niet de enige zijn die achterblijft en dus zet je die stap maar. Maar laten we eens weggaan van het perspectief van leningen en robots verkopen en teruggaan naar jouw fabriek.
Want automatisering is genadeloos. Als er ergens een order blijft hangen, maakt een robot daar geen einde aan. Als de programmeur op informatie moet wachten, gebeurt dat met een geautomatiseerde productiecel nog steeds. Alleen staat er dan voor een paar ton aan techniek te wachten in plaats van één machine. Die dingen die je nog effe moet doen, die niet als vanzelfsprekend komen. Die kwaliteitscontrole die op het individueel goedkeuren van onderdelen is gericht en niet over het bewaken van productieprocessen. Die zijn de nekslag voor je productiviteit.
Zolang die vanzelfsprekendheid en korte doorlooptijd niet zijn geregeld, stel ik voor dat we het doen met de middelen die we hebben en gewoon aan vanzelfsprekendheid en korte doorlooptijd werken. Continu verbeteren, telkens met kleine stapjes. Daarmee werk je automatisch aan je eigen winstgevendheid. En als het moment daar is, dat jij zelf vaststelt dat het uitkan maak je de stap. Niet omdat iemand anders, met hele andere belangen, dat roept.
Want heb je de basis niet op orde, dan automatiseer je niet je fabriek. Dan automatiseer je je problemen.