De ondertitel van het boek is Why Feedback Doesn’t Work. Jacobs kijkt vanuit de neurowetenschappen naar de manier waarop we mensen proberen aan te sturen. Daarbij komt ook intrinsieke motivatie uitgebreid aan bod. We gaan er nogal gemakkelijk vanuit dat een beloning helpt om iemand iets te laten doen. Maar iemand iets een keer laten doen is iets anders dan iemand duurzaam motiveren. Daar komt intrinsieke motivatie bij kijken. Externe beloningen helpen niet bij intrinsieke motivatie en kunnen die zelfs om zeep helpen.
Ik ben misschien naïef, maar ik vind nog steeds dat de meeste mensen zichzelf serieus goed kunnen motiveren. Als je elke ochtend +1 intrinsieke motivatie hebt en -2 motivatie hebt door slechte planning, onduidelijke afspraken, telkens veranderende prioriteiten, materiaal dat niet op tijd klaarstaat of een machine die wekenlang niet wordt gerepareerd, dan loop je vanzelf met een enorme sik rond. De vraag voor een leidinggevende is dan ook minder hoe je mensen kunt motiveren maar veel meer hoe je voorkomt dat je ze demotiveert.
Je kunt die kinderen natuurlijk ook aan hun oren naar school trekken. Dat is extrinsieke motivatie. Krijg je mensen niet met een stok in beweging, dan gebruik je een wortel. Maar die wortel is net zo goed een externe prikkel. Voor ons techneuten kan het een hele opluchting zijn om te ontdekken dat we niet voortdurend aan de mens hoeven te sleutelen. De intrinsieke motivatie is er al, de grootste winst zit misschien gewoon in het weghalen van de dingen die haar in de weg zitten.