Techniek met beleid gaat verder dan de directe operationele techniek van machines. Ik ben ook juist actief in de ondersteunende techniek en dat gaat soms tot aan organisatieadvies aan toe. Recent bijvoorbeeld kwam ik bij een organisatie waar eigenlijk geen producten meer gemaakt werden. Door groei en het werken op afstand, waren mensen ook fysiek verder van elkaar verwijderd geraakt en het nauwe contact waardoor het voorheen wel werkte, kon niet meer als middel ingezet worden.
Bij het projectmanagement en de engineering bleven veel details omringd met onzekerheid. Het productieteam ging vol frisse moed aan de slag met een onderdeel, tot de vragen kwamen. Dan stokte en stopte alle voortgang. Engineering werd er halsoverkop bij betrokken, projectmanagement kwam erbij en zo ging het van crisis naar crisis.
Ik ben toen eerst begonnen met het bij elkaar brengen van het productieteam. Ja we stonden voor een bord en ja we spraken kleine acties en hapklare brokken werk door, maar het belangrijkste was dat dit team elkaar weer dagelijks zag. Daarmee was het sociale aspect van werk weer terug en werden de banden weer nauwer. Doordat we elkaar elke dag zagen, werden ook al die kleine dingen die iedereen, behalve degenen met hun laarzen in de drek, vergeet, gewoon geregeld.
Maar het werd natuurlijk geen magische black box waar alles als tot een succes werd getransformeerd. Daarvoor was de ingaande kwaliteit te laag. Projectmanagement, engineering en productie zijn we toen echt als kolommen in de organisatie gaan benoemen met als doel uitwisselbaarheid en interactie binnen de projecten te bevorderen. Van oudsher waren individuen specifiek aan een project toegewezen, maar hiermee ontstond de mogelijkheid dat ontwerpers werkpaketten van meerdere projecten konden gaan uitvoeren om zo de kruisbestuiving te bevorderen en single point of failure uit te sluiten.
Daarmee was het ook tijd voor standaardisatie. Over een decennialange geschiedenis is voor zoveel al eens een oplossing bedacht dat we begonnen zijn om voor de meest voorkomende modules een goud, zilver en bronzen oplossing op te schrijven. Dit is verenigd in een handboek waar je ook mee naar een externe partij kan in het geval van een uitbesteding. Het grote ‘zo doen wij dat hier en wel hierom en hierom boek’. Een standaard schrijf je op, om hem daarna te kunnen verbeteren.
Naast alle andere dingen die ik er gedaan heb, was dit een mooi project waar we de organisatie opnieuw vorm hebben gegeven, waardoor er ook plek was voor rollen en verantwoordelijkheden. We zijn begonnen met standaardisatie en een team wat mentaal op een dieptepunt zat, is nu weer een stuk frisser aan het werk. De mannen merkten nadien op: ‘het is een stúk makkelijker geworden, ja die rugzak is minder zwaar. Maar wat heb jij eigenlijk gedaan?’. Dat is wel typerend voor mijn rol. Ik sta er als het moet, maar verder duw, por en begeleid ik een organisatie zonder al te veel ophef en donderpreken een nieuwe richting in.
En is dit nou techniek met beleid? Ik denk het wel. We zijn niet volledig agile gegaan, dit was te hoog gegrepen. Maar we hebben wel een aantal aspecten gepakt om juist dat sociale weer terug te krijgen. Standaardisatie is bij uitstek techniek met beleid en het puzzelen met een organisatie… Ik merkte dat dat op een vergelijkbare manier ging als het ontwerpen van een onderdeel.